maandag 4 mei 2009
zondag 3 mei 2009
Maquette van De Appel

Ik heb een maquette van de Appel gemaakt, deze zaal is van toneelgroep de Appel in scheveningen. Ik gebruik schaal 1:50Omdat deze middelgrote zaal geen vaste tribune heeft kan ik de hele ruimte gebruiken. Ook het zijtoneel aan de rechterkant. Bij de grote opening is een balkon, maar ik kom er met de tekening niet uit hoe dat precies zit. Dat ga ik nog even navragen.
Schetsmaquette 2


Schetsen doe ik meestal met grijsboard. Later voeg ik hier kleur/materiaal aan toe. In deze maquette heb ik verschillende elementen uit eerdere schetsmaquettes samengevoegd.
De verhoging links is de tribune. Boven de tribune wil ik de slaapkamers. Ik kwam deze afbeelding tegen waarbij het plafond verlaagd lijkt. Dit komt doordat de ramen verder door lopen. Dit wil ik ook gebruiken zodat het publiek het gevoel krijgt dat ze getuige zijn van wat er in de slaapkamer dicht bij hen gebeurd. Ze zien niets, maar horen wel van alles en voelen hoe er boven hen wordt gelopen.
Verder is er een gang die verlaagd is en aan de rechterkant is de muur die bestaat uit de schotten die kunnen draaien en waarop geprojecteerd wordt.
zaterdag 2 mei 2009
Bewakings huisje

s Avonds fietste ik langs de fietsenstalling. Daar staat sinds kort dit huisje voor de bewaker. Vanaf een afstand zie je het huisje al door het felle licht, het is bijna uitnodigend om er heen te gaan, de deur staat open. Wanneer je dichterbij komt heeft het iets heel kils, mede door het plastic en het koele licht. Dit contrast vind ik mooi.
Balkon







Ik kwam het boek Motives van Ine Lamers tegen. Zij is fotograaf en heeft onder anderen een serie foto's van balkons gemaakt.
De foto's die je hier ziet heb ik rondom mijn flat in Utrecht Lunetten gemaakt.
Ik vind een balkon een interessante plek. Het is een overgang van de privé naar de publieke ruimte. Alleen de bewoners kunnen er komen, maar de plek is zichtbaar voor iedereen.
Hieronder heb ik een aantal zinnen overgenomen uit het boek die mij ook aan de dood en het meisje doen denken.
Het ideaalbeeld van een stedelijke woongemeenschap waarin prive en publiek weliswaar grotendeels gescheiden zijn, maar waar de publieke ruimtes talloze mogelijkheden bieden voor sociale interactie.
Dit ideaalbeeld is gebaseerd op ideeën over de samenleving als geheel, over de relatie tussen het individu en de massa en over de plaats en de functie van de stad daarbinnen.
Sociale interactie, gebaseerd op zichtbaarheid en overzichtelijkheid.
De buitenruimte is voor alle bewoners vanuit de woning te overzien, maar ook vanaf de galerijen en vanuit de transparante trappenhuizen, op de pleinen, vanaf de winkelgalerijen en op straat.
Iedereen kan je overal en op elk moment zien en dus ook controleren.
Daarom worden balkons vaak met pijn en moeite heroverd op het openbare, door middel van schotjes, afratering, beplanting en het spannen van plastic wordt het zoveel mogenlijk aan het oog onttrokken.
Hoe zien die balkons er uit?
De balkons aan de achterkant van woningen worden vaak gebruikt als een achterplaatsje voor zowel de opslag van lege kratten, vuilniszakken, kinderfietsjes en tuinslangen als voor het ophangen van de was en het buiten zitten op plastic tuinmeubilair.
s Avonds zorgt het harde licht van een neonlamp naast de prefab-voordeur voor een kille sfeer.
Ik maak smiddags en s avonds foto's van balkons rondom mijn flat in Utrecht Lunetten.
Deze fotos zijn dus niet geanseneerd.
Zittend tegen glas
Abonneren op:
Posts (Atom)
